Papa is een ijsbeer

Credits foto Maaike Debels

Verwarm je aan deze prachtige graphic novel. Over hoe een scheiding en een nieuw gezin grote emoties bij kinderen (én ouders) kan teweeg brengen.

Vol liefde, poëtisch, hecht. Dat is het verhaal over Mare en haar vreemde broertje Danko. Hij draagt altijd groene kleren en weet alles over dieren. Mare vindt hem geweldig, ondanks zijn bizarre trekjes. Op een dag fluistert hij: ‘Papa is een ijsbeer.’ Mare snapt er niets van. Papa lijkt helemaal niet op een ijsbeer! Hij heeft gewoon een mensenvel, hij houdt niet van sneeuw en hij eet toch geen zeehondjes. Of heeft haar broertje juist meer gezien dan zij? Als ze samen met papa natuurtelevisie (over ijsberen!) kijken, snapt Mare eindelijk wat Danko bedoelt… Een ijsbeer vader ziet zijn kinderen nooit en zwerft eenzaam over het ijs. Het is de hoogste tijd om papa te laten weten hoe belangrijk hij voor hen is, na de scheiding met mama.

Edward van de Vendel heeft een uniek talent om sobere & tegelijk veelzeggende verhalen te vertellen met veel laagjes, in goed uitgekiende woorden, waar je je in kan nestelen en thuis voelen. Deze unieke graphic novel voor kinderen die houden van boeken met veel beelden (en weinig tekst) is net zo. Een scala aan emoties passeert de revue, allemaal even herkenbaar, gevoelig, sfeervol. De personages worden in korte zinnen perfect geschetst, het verhaal heeft een bijzondere spanningsboog en werkt toe naar de warmste climax ooit. Het is een verhaal over houden van, genieten, leven en hoop maar ook over afscheid nemen, loslaten en scheiden.

De illustraties van Saskia Halfmouw (op bijzonder zacht papier) werken met 2 hoofdkleuren. Rood voor de leefwereld van Mare, voor knuffels en gezellige momenten met papa. Groen voor de denkwereld van Danko, natuurbeelden vol ijsberen en nachtelijke twijfels. Naar het einde van het boek worden de kleuren in een mix gebruikt en vloeien emoties dooreen. Mare, Danko en papa horen bij elkaar ook al zijn ze niet altijd fysiek bij elkaar. De veelheid aan illustraties, het stripgevoel, maar vooral de manier waarop dit verhaal in beelden tot leven komt, maken dit een topfavoriet uit dit boekenvoorjaar.

Papa is een ijsbeer (Auteur: Edward van de Vendel – Illustrator: Saskia Halfmouw – De Eenhoorn – 2021)

Juf verdient een standbeeld

Credits foto Maaike Debels

Juffen en meesters verdienen eigenlijk wel een dikke pluim, een lieve knuffel, of waarom niet, een heus standbeeld? Dit sfeervolle prentenboek leent zich perfect om een mooi dankjewel te zeggen aan alle leraren en leraressen…

Elke dag fietst juf de schoolpoort binnen met een hoofd vol weetjes, cijfers en zinnen. Met een groot hart voor iedereen leert ze lessen over durf en zelfvertrouwen. Ze geeft haar klas ze de liefde voor verhalen, de wereld en fantasie door. Ze kookt, zingt, zorgt, danst in de regen, drumt, leest, inspireert. Soms is ze een indiaan of dierenverzorger, soms een drakentemmer of kok. Met een ongelooflijke energie en motivatie verzint ze boeiende manieren om kinderen van alles bij te leren: van frans, muziek, sport, literatuur en natuurkunde tot mooie levenslessen waar kinderen liever, sterker en wijzer van worden. Juf verdient een standbeeld van formaat.

Wat een pracht van verhaal. Een ode aan de juf en meester, perfect om als dankjewelboek te geven aan het einde van een schooljaar. Of gewoon zomaar, omdat je juf of meester nu eenmaal vol liefde en fantasie je dagen kleurt. De rijmende tekst van dit prentenboek dartelt, zit vol ritme, vaart en geluid. Maar de echte sfeerscheppers zijn voor mij de prachtige illustraties van Charlotte Severeyns. Ze brengen het verhaal tot leven met eigenzinnige, karaktervolle dieren als personages in een overweldigend, groen bos. Decors bestaan uit een knappe boomhut als school, een riviertje om in te plonzen, een heksenketel om in te koken, boomstronken als stoeltjes in het avontuurlijke mosgroen, diepbruin en donkeroranje van het woud. De wereld lokt, de natuur inspireert in deze platen vol detail en beweging.

Juf verdient een standbeeld (Auteurs: Laila en Bart Koubaa – Illustrator: Charlotte Severeyns- De Eenhoorn – 2021)

Kijk omhoog!

Credits foto Maaike Debels

Kijk omhoog, wedden dat je spectaculaire dingen zal zien? Dit sprankelende prentenboek laat je zweven tussen de sterren en de meteoren. Trek je mee op missie?

Raket is gek van de ruimte en haar telescoop, en alles wat daarmee te maken heeft. Later wordt ze astronaut, sterrenplukker of ruimtereiziger. Ze houdt ervan om omhoog te kijken naar al het moois in de lucht. Haar puberbroer Jamal niet, die kijkt liever omlaag, op zijn smartphone. En toch moet ze hem weten te overtuigen om samen met haar naar de sterrenregen te gaan kijken die avond. Het wordt ongelooflijk, spectaculair, niet te missen. Maar lukt het Raket om haar broer mee te krijgen naar het park? En is wel de moeite waard om zo lang te wachten op een troepje meteoren in actie?

Een opgewekt, eenvoudig verhaal, over de liefde tussen broer-en zus, over passie voor wetenschappen en sterrenkunde, over genieten van het moois dat de natuur en het heelal ons biedt. Een ondernemend, creatief hoofdpersonage is zo vol van haar interesse dat ze anderen overtuigt en inspireert. Doorheen het verhaal geeft Raket (te pas en te onpas) haar kennis mee in korte weetjes over de ruimte, over de eerste Afrikaans-Amerikaanse vrouw in de ruimte (Raket wil worden zoals haar) en over meteoren. Het zijn korte intermezzo’s van het leuke, ontspannende verhaal.

Voor mij zijn de illustraties de echte sterren van dit verhaal. In levendige platen barstensvol vrolijke, felle kleuren (kobaltblauw, helder oranje, zonnige geel) komen de personages echt tot leven. Raket dartelt van pagina tot pagina, het kinderlijke enthousiasme druipt eraf. Jamal is een echte ongeïnteresseerde puber, zijn houdingen en gelaatsuitdrukking zijn zalig je m’en fou… Leuke aanrader voor kleine wetenschappers, ruimteliefhebbers en wanna-be astronauten.

Kijk omhoog! (Auteur: Nathan Bryon – Illustrator: Dapo Adeola – Querido – 2021)

Kop op, Herman!

Credits foto Maaike Debels

Hangbuikzwijn Herman is terug. Maar de topper van Gouden Penseel-winnares Yvonne Jagtenberg holt in dit tweede prentenboek geen wedstrijdje met de kippen. O nee, hij voelt zich wat depri…

Deze ochtend was er geen vuiltje aan de lucht, iedereen leek perfect gelukkig. Herman at en nam een modderbad. Zoals elke dag, alleen voelde het vandaag anders. En Herman had geen idee waarom… Hij was niet ziek, had geen pijn en zijn bad was perfect. Een knagend gevoel zorgde ervoor dat hij nergens zin in had. De kippen kakelden: ‘Kop op, Herman!’ Maar het was hem allemaal teveel. Hij was vandaag gewoon niet zo blij… En dan kwamen de tranen. Die luchtten op en het rare gevoel in zijn buik verdween met de tranen…

Herman is een zalig ongedwongen, gezellige lieverd. Er zit een stukje van elk van ons in hem. Want iedereen heeft wel eens een mindere dag en de nood om even alleen te zijn. Een troostend woordje en vrienden die voor je klaarstaan, meer heb je soms niet nodig om van die negatieve vibes af te raken. Yvonne Jagtenberg zet Herman neer als een lamme goedzak, die houdt van luieren en wroeten in de modder (net wat een hangbuikzwijn hoort te doen). De modderspatten omgeven hem ook op elke pagina: die zwarte verfspatten zijn bijzonder functioneel hier!. Hij kijkt enorm sip en heeft een trieste blik in zijn ogen. Hij houdt zich wat weg van de drukte van het kippenhok, waar de kippen heel beweeglijk en chaotisch door elkaar kakkelen (in een letterlijke kluwen van gele veren en poten).

Yvonne Jagtenberg illustreert altijd wat ruw en naïef, maar dat is maar schijn. Ze weet perfect de juiste emotie op te roepen, de passende sfeer mee te geven. Haar rommelige eenvoud (en die van Herman) is functioneel! Wat een fijn vloeiend voorleesverhaal. Kop op, Herman, je krijgt een dikke knuffel van ons.

Kop op, Herman! (Auteur en illustrator: Yvonne Jagtenberg – Gottmer – 2021)

Simon Superspook

Credits foto Maaike Debels

Klaar voor een nachtje schrikken met Simon Superspook? Deze bangmaker van beroep heeft een strak schema van klusjes, en o wee, als Chester in zijn spookhuis komt wonen. Simons ganse spookplanning ligt plots overhoop…

Superspook Simon heeft een nieuwe baan: hij mag gaan spoken in een echt huis. Het is een droom die uitkomt en Simon heeft zijn handen vol met spokenklusjes als op zolder rondstampen, spulletjes verstoppen en wc’s doorspoelen. Hij heeft nog tijd genoeg over voor zijn vele hobby’s. Maar dan wordt zijn ergste nachtmerrie werkelijkheid. Er komt een klein jongetje in het huis wonen. En Chester is wel heel nieuwsgierig…Hij wil alles leren om een goed spook te zijn. Simon bedenkt een snood plannetje: Chester kan zijn spokenklusjes wel van hem overnemen. Maar snel blijkt dat Chester niet zo goed is in spokenklusjes – en dat Simon ook niet goed is in mensenklusjes. Kunnen de twee toch vrienden worden, al zijn ze nog zo verschillend?

Wat een grappig, wervelend spokenverhaal. Helemaal niet griezelig of eng, integendeel. Dit happy, humoristisch verhaal leert je wat over hechte vriendschappen en over dat ieder zijn of haar talent heeft (en dat is best ok!). Een coole magische wereld vol detail komt tot leven, je trekt van kamer tot kamer in dit nachtelijk spookhuis. De kleuren zijn wat soberder, ingetogener dan in de vorige boeken van Cale Atkinson (Jip AhoiNaar de zee), maar Simon is een machtig, nors spook met een klein hartje. Atkinson speelt met bordeaux, dieppaars, indigo en smaragdgroen, houdt van motieven en terugkerende patronen. Er zit enorm veel variatie in de opmaak, soms drukke strips met veel tekstballonnen, een schematisch overzicht (ja, spoken is een wetenschap), overzichten waar je in elke kamer van het huis kan binnenkijken of inzoomen op een bepaalde kamer (de gezellige zolder van Simon is mijn favoriet). Voorleestip voor dappere kids!

Simon Superspook (Auteur en illustrator: Cale Atkinson – Flamingo – 2021)

Kaatje Kip

Credits foto Maaike Debels

Piep je even mee in dit no-nonsens kartonboek op rijm? Kaatje Kip trippelt net iets te ver het kippenhok uit en moet op zoek naar haar eieren…

Kaatje Kip zit al dagen op haar nest. Ze heeft honger en trekt er heel even tussenuit. Maar als ze terugkomt, zijn alle eitjes weg. Ze kregen pootjes (letterlijk dan). Kaatje zoekt de ganse boerderij af… tot ze zes kleine, gele kuikens vindt!

Peuters en kleuters zijn dol op de personages van Axel Scheffler (denk maar aan de Gruffalo…).  Felle kleuren, herkenbare thema’s & settings en eenvoudige verhaallijnen. In deze reeks stevige kartonboeken staan boerderijdieren centraal. Kaatje Kip wordt een fiere mama en dat gaat niet zo eenvoudig. Situatiehumor en wat spanning in een toegankelijk, vlot voorleesrijm. Je wordt instant vrolijk en kan met je peuter aan het tellen gaan. Heb je alle 6 eieren gevonden? Kan je alle dieren benoemen uit het boek en welke geluiden maken ze? Vind je de kleine insecten op elke plaat?

Kaatje Kip (Illustrator: Axel Scheffler – Gottmer – 2021)

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: