De NEEhoorn

Credits foto Maaike Debels

Wie dacht dat eenhoorns altijd zo zoet als suiker waren? Nee, fout gedacht. Want deze NEEhoorn is lekker eigenwijs!

In het Heerlijke Hartenwoud wordt een kleine schattige eenhoorn geboren. Iedereen vindt hem ontzettend li-la-lief voert hem gesuikerd geluksgras. en toch is de cutiepie onuitstaanbaar en zegt hij op alles NEE. Zijn familie noemt hem -logischerwijze- de NEEhoorn. Op een dag besluit onze NEEhoorn op stap te gaan. Hij ontmoet een wasbeer die niet goedl luisteren kan (de WATbeer), een hond die echt nergens van houdt (de KUS-m’n-Kont hond) en een prinses die het met niks eens is (de WELLES-prinses). Samen zijn ze het gedroomde viertal. Vrienden voor het leven die houden van een pittige discussie en chagrijning gekibbel.

De liefhebbers van regenbogen, roze suikerspin en aaibare eenhoorns worden hier wel even verrast. Want de held van dit verhaal is zo tegendraads en eigenzinnig als maar kan. Een koppige kleuter die zijn eigen willetje doordrijft en alles altijd beter weet. Wat zalig herkenbaar. En als jou kleuter geen NEE zegger is, dan vast wel een WELLES of WAT zegger…

De voorleestekst begint op zeemzoet gerijm, maar is pittig en verandert naar een verhalende tekst als de NEEhoorn zelf op pad trekt. De illustraties zijn schattig genoeg (jaja, met roze en fluffy regenbogen), maar hebben ook dat ondeugende, stoute kantje. De personages worden hilarisch neergezet, de humor druipt uit dit boek. Met als grappige uitsmijter een lijst bijzondere dieren als de tegenworm, de opschepbeer of de flauwe vinvis. Voor de unicornlover die houdt van pit en fun!

De NEEhoorn (Auteur: Marc-Uwe Kling – Illustrator: Astrid Henn- Volt – 2020)

Altijd dichtbij

Credits foto Maaike Debels

Mark Janssen doet het opnieuw. Hij verrast, verbaast, komt met compleet iets nieuws. In een boek zonder zijn alombekende, uitbundige wervelwind van kleuren brengt hij een gevoelig verhaal en magische, verstilde wereld tot leven, enkel en alleen met potloodgrijs.

Oma is er niet meer. Babu moet flink zijn, want hij heeft dat beloofd. Maar hoe harder hij probeert haar niet te missen, hoe meer ze hem ontbreekt. Elke dag opnieuw zoekt hij rustige plekjes op en zoekt Babu naar oma in wolken, gezichten, sterren, in de natuur. Hij zoekt naar een teken, hoe klein ook. En beetje bij beetje leert hij loslaten en zijn gemis een plek geven. Er komt stilaan terug kleur en leven, ook al ziet hij dat niet meteen.

Een pracht van een boek, enkel in zwart en wit, laat de verschillende, diepere lagen van gevoelens en gemis zien, in wel duizend details, fijne motieven en een subtiel spel van schaduwen, licht en donker. Mark Janssen plaatste het verhaal in de wonderlijke natuur van Nepal. Hij vond inspiratie voor dit imposante, poëtische kijkboek tijdens zijn bezoek aan het land vorig jaar. Je ziet een grootse banyanboom, een glinsterende sterrenhemel boven Kathmandu, een drukke markt en knappe natuurbeelden. Met kleine details brengt Janssen de minutieus getekende prenten tot leven, en doet dit vooral door de interactie die Babu heeft met kleine dieren zoals vogeltjes en aapjes. Die verstoren zijn gemijmer en gepieker en brengen hem terug naar de realiteit.

Een verhaal dat ontroert, beroert en betovert in al zijn eenvoud. Geen bombastische kleuren of overdaad, we keren terug naar de essentie van tekst en illustraties. De “kleur” in dit knappe kijkboek komt door de groei van het introverte personage, door de mooie woorden en de positieve boodschap van hoop en troost. De soberheid en afwezigheid van kleur past trouwens wonderwel bij het ingetogen, serene thema van rouwverwerking en afscheid nemen van een geliefde. Dit is een klassieker in de maak, een boek waar je kan in verdwalen en stilstaan, als je het even moeilijk hebt. Nooit bracht zo’n minimalisme zoveel kleur en leven in een boek.

Altijd dichtbij (Auteur en illustrator: Mark Janssen – Lemniscaat – 2020)

De wind en wij

Credits foto Maaike Debels

De wind stuwt ons voort, naar nieuwe plekken, emoties, vriendschappen. Met een zucht, een bries en soms een wervelwind van beeld en taal verrast dit prachtig, sfeervol verhaal.

Voor je kwam. Wist ik niet. Wie je zou zijn. Hoe je eruit zou zien. Hoe je zou klinken, ruiken, bewegen…

Een meisje en een grote, harige bosbewoner komen door het lot, of is het de wind, samen. Ze leren elkaar kennen, spelen samen, zorgen voor elkaar. De tijd en de wind blaast zachtjes door, ook als alles even woelig als een storm is. En op een dag, zijn ze uitgespeeld, en brengt de wind het meisje verder op haar reis, naar nieuwe oorden, tot ze slechts een stipje op de horizon is.

Gevoelig, sober en poëtisch. Een verhaal dat opgebouwd is uit slechts 3 personages, waarvan één een heel vluchtige, ijle en ongrijpbare kracht is. Het is eigenlijk het verhaal van het leven of van een vriendschap of relatie. Alles begint onverwacht, de personages groeien samen, komen dichter naar elkaar toe, in goed en minder goede momenten, tot het tijd is om elkaar los te laten en elk een andere weg op te gaan. Met de wind als drijvende energie, als katalysator.

Het verhaal deint mee op de windvlagen. Soms een zacht, speels briesje, soms een krachtige storm. In de illustraties zie je de wind ook letterlijk van pagina tot pagina doorgaan in een fijne, kronkelende lijn. De sfeer in de sobere, krachtige illustraties verandert mee. Soms dreigend zwart en onbekend, soms warm geel en soms een witte, open weg naar de toekomst. Alle focus ligt op de personages, decor is bijzaak. Bij grote kantelmomenten is er een wervelwind aan blaadjes, verandering hangt letterlijk in de lucht Het kleine meisje en het grote wezen vormen een uniek paar. De warme band, liefde en het vertrouwen hangt in de lucht.

Een kwetsbaar, poëtisch verhaal waar iedereen zichzelf kan in terugvinden. Het vraagt wel wat interpretatie en sturing bij het voorlezen aan jonge kinderen.

De wind en wij (Auteur: Claudia Jong – Illustrator: Kristof Devos- De Eenhoorn – 2020)

De verhalendief

Wat doet een boekenwurm als op een dag alle boeken verdwenen zijn? In De Verhalendief schiet Olivia als een echte boekenheld in actie. Het is hoog tijd om avonturen te gaan beleven in het echt in plaats van op papier…

Olivia beleeft altijd avonturen in boeken. Ze is dol op bibliotheekbezoekjes en voorleesmomenten voor het slapengaan. Maar als de Verhalendief op een dag alle boeken in de stad gestolen heeft, is het tijd om in actie te komen. Olivia moet zelf een dappere heldin worden. Ze vaart op de zeeën als een brutale piraat, zoekt naar aanwijzingen als een beroemde detective en trotseert nieuwe landen als een dappere ontdekkingsreiziger. Tot ze uiteindelijk op de boeken stuit en de ietwat radeloze boekendief (een heuse reuzenoctopus) helpt. Want de verhalendief weet helemaal niet wat hij met al die boeken aan moet en wat de kracht van verhalen precies inhoudt…

Een avontuurlijk prentenboek dat de magie van lezen heel tastbaar en concreet maakt. Verhalen brengen je naar nieuwe plekken, doen je de spannendste avonturen beleven, laten je kennis maken met magische personages en bezorgen je vrolijke eindes (net zoals het hier het geval is). Een wervelend actieverhaal vol dynamische, kleurige, ietwat grafisch aandoende illustraties. Er gebeurt veel op elke plaat, er straalt beweging en actie van elke pagina. Met veel aandacht voor decor en detail. Soms wat te overdadig zelfs, maar he, in dit verhaal verveel je je niet. Een boek met een hart voor boeken, dat verdient een plekje op de boekenkast van echte boekenwurmen.

De verhalendief (Auteur en illustrator: Graham Carter – Samsara – 2020)

Warme melk met honing

Credits foto Maaike Debels

Bij een tas warme melk maken Kleine Beer en Grote Beer plannen. Maar wat als dat kopje troost het laatste is wat je samen deelt? Frank Daenen ontroert in een warm, teder prentenboek over rouwen en afscheid nemen.

Voor hun winterslaap begint, maken Kleine Beer en Grote Beer nog heel wat plannen samen. Een spelletjesavond, pannenkoeken bakken, een boomhut bouwen én elke avond afsluiten met een lekkere beker met melk en honing. Kleine Beer kijkt er zo naar uit! Maar als de dagen terug warmer worden, wordt het koud in zijn hart. Want Grote Beer is er niet meer. Zijn vrienden staan allemaal voor hem klaar, proberen hem af te leiden en hem stilaan terug aan het lachen te krijgen. De beste herinneringen halen ze samen op bij een kop melk met honing…

In dit oprechte, trieste verhaal gaat het over hechte vriendschappen, er voor elkaar zijn, samen verdrietig kunnen zijn, rouwen en afscheid nemen. Het is een wondermooi, ingetogen boek, ideaal om kinderen een plek te leren geven aan verlies.

De illustraties van Frank Daenen schetsen een gezellig hol waar de liefde tussen vader en zoon sterk naar voor komt. Het is plek waar een plezierige drukte heerst, knus en chaotisch. In warme aardetinten en rood, met sfeervolle lichtpuntjes en vrolijke vlaggen. Als Grote Beer sterft, worden de platen triester, grauwer en grijzer. De sfeer is bedrukt, alle personages zijn stil, vol meeleven. Toch komt er voorzichtig terug meer kleur. Een zacht roze boom waar plannen worden gemaakt en bedrijvigheid groeit, zomaar langs Kleine Beer heen, tot alles feller, levendiger wordt. En Kleine Beer zelf ook actiever is. Het is met vallen en opstaan, maar er komt terug gevoel en verbondenheid in het hol. Uiteindelijk wel.

Wat een pracht van een kijkboek, wat een heerlijke, paginagrote illustraties. Ik kreeg er net zoveel troost van als van dat kopje zoete melk…

Warme melk met honing (Auteur en illustrator: Frank Daenen – De Eenhoorn – 2020)

Jip Ahoi

Credits picture Maaike Debels

Wat is er spannender dan flessenpost krijgen? Elke zeebewoner wordt er blij van, behalve Jip. Die krijgt het benauwd als ze denkt aan het gevaar dat schuilt diep in de zee…

Ken jij de flessenpostbezorger? De papa van Jip zorgt ervoor dat alle oceaanbewoners netjes hun brieven en pakjes krijgen. Jip zelf vindt het te eng, varen tussen al die griezelige zeewezens. Maar dan zit haar vader thuis met een grote zeeverkoudheid en stapelt de flessenpost zich op. Jip raapt al haar moed bijeen en vertrekt op de avontuurlijkste vaart van haar leven.

Een mooi, sfeervol en vertederend verhaal over je overwinnen van je angsten. Want die maken plaats voor prachtige vriendschappen. Met humor hou je de moed erin. Een wonderlijke fantasiewereld op en om het water komt tot leven op papier. Ongeziene details en intense kleuren brengen unieke, magische wezens in beeld. Drukke, duistere, fantasievolle close-ups van monsters (en als je een tweede keer kijkt, valt dat reuze mee, want dan zie je schepen, schattige dieren en exotische plekken) wisselen enorm sfeervolle zeezichten en gezellige scènes op de woonboot van Jip af. Het is een knappe, verbazingwekkende tekenfilm die zich voor je ogen afspeelt, zo’n hele straffe en ontroerende met bijzonder veel emotie en inleving. Klim op Jip’s boot en vaar samen de zeeën op! Nu weet je tenminste waar al die flessenpost naartoe gaat…

Jip Ahoi (Auteur en illustrator: Cale Atkinson – Flamingo – 2020)

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: