Yasmina. Het geheim van de chef

Swipe over naar… Yasmina. Deze coole chick is de ster van een gloednieuwe stripreeks. Gezond, met een goede dosis zelfvertrouwen en energiek. Deze rebelse, teenage foodie kookt vast haar weg naar je hart.

Yasmina doet niets liever dan experimenteren met lekkere groenten en gezonde, biologische gerechten. Met plezier ruilt ze op school een uur Frans in voor een les in ecologisch verantwoord tuinieren en koken. Straffer nog, ze start zelfs een petitie om de andere kids op school daarvan te overtuigen en hen zo bewust te maken van hun eigen, slechte eetgewoontes. Thuis is het ook niet zo evident. Ze woont samen met haar vader, Omran, in een flatgebouw. Maar die verliest zijn job en gaat hopeloos op zoek naar de beste culinaire food truck die bij hem past…

Standaard Uitgeverij mikt op lezende tienermeisjes met een aantal nieuwe strips vol hedendaagse, vlotte en herkenbare heldinnen. Yasmina kickt haar reeks af met ‘Het geheim van de chef’. Het werd een wervelend avontuur dicht bij huis. Met als belangrijkste spil een vindingrijke teen cook met groot hart voor de planeet en ecologie.

De illustraties zijn wat ruw maar sprankelen en bruisen van energie, emoties en activiteit. Geen betere manier om zo’n gedreven spring-in-‘t-veld of betweterig keukenprinses in beeld te brengen. Het verhaal is bijzonder actueel, heeft aandacht voor de hot topics en trends van onze tijd. Kudos voor deze Yasmina, de Greta Thunberg van de eco cuisine 😉

Een bijzonder inspirerende en onderhoudende strip voor jongeren vanaf 11 jaar. Check trouwens het originele lesmateriaal. Start met het verbeteren van de wereld in je klas! https://www.standaarduitgeverij.be/yasmina/

Yasmina.Het geheim van de chef (Auteur en illustrator: Wouter Mannaert Standaard Uitgeverij, 2020)

Schaap zwemt niet

Credits foto Maaike Debels

In de zee zwemt jammer genoeg heel wat meer dan vissen alleen… En dat ervaart Schaap heel goed tijdens het pootjebaden in zee. Mooimakers teamt up met Eef Rombaut en illustratrice Emma Thyssen voor de coole eye-opener!

Op een zonnige dag wil Schaap zwemmen. Maar er is een groot probleem! Zeehond is teleurgesteld, Schildpad moe en Haai woest. Ze zijn het afval in zee meer dan beu. Het klokhuis van een appel dobbert 14 dagen in zee rond, het stokje van je ijsje maar liefst 5 jaar en plastic flesjes zelfs voor een eeuwigheid! Wat kan Schaap doen?

Gedaan met troep in onze mooie zee te werpen. De kleurige set dieren maakt ons allemaal duidelijk dat we best afval sorteren, op de juiste manier wegwerpen en hervulbare flessen kunnen gaan gebruiken. Metalen blikjes veranderen instant in zwoele blikken! Het belang van zorgen voor onze natuur, recycleren en je bewust zijn van de effecten van onze leefwijze op het klimaat & milieu zijn klaar als een klontje, zelfs voor de allerkleinsten.

Deze coole leporello toont je langs de ene kant hoe het niet moet en langs de andere kant het het wel kan zijn! De eigentijdse illustraties van Emma Thyssen zijn perfect voor dit verhaal. Ze houden de aandacht bij de kern van het verhaal, elk detail is functioneel. Haar kleurgebruik is fris en helder. De personages zijn expressief (vergelijk de boze en blije varianten maar eens), kijken de lezer aan met grote ogen en brengen humor in dit serieuze onderwerp. Top voorleesboek voor wie zijn kids milieubewust en met een hart voor onze planeet wil opvoeden.

Schaap zwemt niet (Auteur: Eef Rombaut – Illustrator: Emma Thyssen – Van Halewyck – 2020)

Een zoen zo groen

Wonderlandbyalice heeft bezoek vandaag! We mochten enkele vragen stellen aan Katrijn Vannerum, auteur van het gloednieuwe Een zoen zo groen.

Haar nieuwe boek is een aangrijpend, gevoelig prentenboek over kanker en omgaan met slecht nieuws.

Over grote emoties aan kleine mensen uitleggen, over leven en dood en hoe uitdagend het is om met ziekte geconfronteerd te worden in een gezin met kinderen. Fantasie, zoenen, natuur lopen als rode draden doorheen dit verhaal, dat ons een beetje doet denken aan Alice in Wonderland zelfs… Met heel poëtische en bijzondere illustraties die de sfeer van het verhaal wonderwel weergeven.

Laten we even duiken in je nieuwe prentenboek. Waar gaat het precies over?

Omgaan met slecht nieuws, daar gaat dit boek over. Een meisje verneemt dat haar moeder uitgezaaide kanker heeft. Met gevoelens van onmacht, angst en verlies krijgt ieder van ons wel eens te maken. Denk maar aan de onzekere afloop van de coronacrisis.

Heb je dit verhaal gebaseerd uit je eigen verhaal en ervaringen?

Met een tussentijd van twee jaar, zijn mijn ouders op relatief jonge leeftijd aan kanker overleden. Ik was nog student. In het geval van mijn moeder geloofde ik bij iedere nieuwe chemokuur dat ze zou genezen. Emoties hinken achterop. Na vijf jaar ziekte ging het plots snel bergaf. Ik kon de situatie niet meer aan, het was afschuwelijk om mijn moeder zo te zien aftakelen. Ik zou naar mijn studentenkot vluchten om mijn examens te gaan afleggen. Aan haar sterfbed bedankte ik haar omdat ze zo’n goede moeder geweest was. Zelf kon ze niet meer praten. Ik gaf haar een zoen. De laatste. De uitdrukking op haar gelaat vergeet ik nooit: onmacht en pijn omdat ze me moest achterlaten. Achteraf voelde ik me schuldig, klein en bang. Gelukkig heeft mijn vader me nog op het hart gedrukt dat het haar gesterkt had te zien dat ik verderging met mijn leven, dat ik niet zou opgeven. Afstuderen, trouwen, zelf moeder worden: het waren telkens moeilijke momenten zonder mijn ouders. Zo’n verdriet draag je je hele leven mee.

Toen een jonge moeder uit onze buurt terminaal was, vroeg ze me om een gesprek. Haar peuterdochtertje zou in de verschillende fases van haar leven het verlies opnieuw een plaats moeten geven. Mijn verhaal was ook het hare en dat van vele anderen. Ik moest ermee aan de slag.

Hoe groeide het idee voor dit verhaal?

Na het overlijden van mijn moeder vond ik in de Bourgoyen, het natuurreservaat in Gent waar ik regelmatig wandel, herhaaldelijk rode wollen draadjes. Ook op reis lagen ze op mijn pad, stukjes van de rode draad doorheen mijn leven. Jarenlang bewaarde ik ze in mijn portefeuille. Ik was de draad niet kwijt!

Met een bevriende fotograaf maakte ik in de Bourgoyen beelden met een rode draad. Dat heeft de creativiteit doen stromen. Aanvankelijk dacht ik aan een fotogedicht, tot ik doorhad dat het een kinderverhaal moest worden. Aan die tekst heb ik twee jaar gewerkt, met verschillende versies en motieven. Een doorbraak waren de kleurrijke zoenen van mijn peuterdochter: ‘Mama, je krijgt van mij een rode zoen op je ene wang, een blauwe op je andere, nog een groene op je voorhoofd, een gele op je oor,…’. Die anekdote gaf kop en staart aan mijn verhaal en alles viel plots op zijn pootjes.

Waarom is dit verhaal voor jou belangrijk? Wat hoop je ermee te bereiken?

Net als dromen tijdens onze slaap, kunnen boeken ons voorbereiden op wat ons te wachten staat. Met dit verhaal wil ik tonen dat het normaal is om heel uiteenlopende emoties te ervaren bij tegenslag, verlies en rouw: van boos zijn en willen vluchten, tot je heel klein en onbeduidend voelen. Het heeft geen zin om die gevoelens te onderdrukken, de knoop moet je toch ontwarren. En het allerbelangrijkste: laat zien dat je liefhebt. Het lijkt zo vanzelfsprekend om je dierbaren rond je te hebben, maar dat is het helemaal niet.

Wat verraste je aan de illustraties van illustratrice Nelleke Verhoeff bij je verhaal?

Kleuren zijn een belangrijk motief in dit boek en Nelleke Verhoeff heeft dat prachtig uitgewerkt. Licht en donker zijn bovendien perfect in balans. Ze heeft een grote voeling met het verhaal en dat merk je. Heel mooi hoe de details het geheel meer diepgang geven: planten reiken al vroeg door het raam naar binnen, de vogels en de cijfers van de klok zijn weerkerende motieven. Knap ook hoe ze de metamorfose van het meisje kon vatten in een lijnenspel met de rode draad. Zelf vond ze dat er een poes bij hoorde. Die leuke blauwe poes wou ik meteen op de cover!

Een zoen zo groen (Auteur: Katrijn Vannerum – Illustrator: Nelleke Verhoeff – De Eenhoorn – 2020)

Pip en Posy in de tuin

Credits foto Maaike Debels

Speelt jouw kleuter ook zo graag in de tuin? Dan wordt hij vast dikke maatjes met Pip en Posy…

Pip is rustig aan het werk in de tuin, terwijl Posy aan het spelen is. Jammer genoeg heel wat luider dan Pip gepland had. De trom, de skippybal en Posy’s gegil doen Pip’s nieuwste vriendje de slak schrikken. En dat valt niet in goede aarde. Wie houdt nu van herrie? Hoewel, misschien is die ook wel ergens goed voor als een vogel het op de slak gemunt heeft…

Axel Scheffler’s personages zijn al jaren grote favoriet bij peuters en kleuters (denk maar aan de Gruffalo…).  En met de stevige kartonboeken van Pip en Posy is dat niet anders. De herkenbare, uit het leven gegrepen verhalen zijn top voor je peuter of kleuter. Ze gaan over echte vriendschap (en daar hoort al eens een ruzie bij), over zorgen voor de natuur, over tegenstellingen en grote (en kleine) gevoelens. Ze geven inzicht in gedrag en emoties, maar op ene heel toegankelijke en ontspannende manier.

De illustratie van Scheffler zitten vol humor, spreken aan door hun herkenbaarheid en vrolijke kleurenpalet. Bladeren in het boek is net alsof je een tekenfilm kijkt, er is actie, emotie, spanning, een goed opgebouwd verhaal en een happy ending! 

Meer Pip en Posy? Pip en Posy en het nieuwe vriendje

Pip en Posy in de tuin (Illustrator: Axel Scheffler – Gottmer – 2020)

Umi de zeemeermin telt tot 10

Credits foto Maaike Debels

Duik mee tot op de bodem van de zee. Met Umi de zeemeermin ontdek je een wonderlijke wereld én… als leuke bonus, leer je ook nog eens makkelijk tellen tot 10.

Umi maakt een heerlijk zwemtochtje met haar mama. Ze telt alles om zich heen, maar verliest mama uit het oog als ze drie prachtige oesters ontdekt… Gelukkig zijn er onder water heel wat lieve dierenvriendjes die haar maar wat graag terug naar huis helpen.

Met stip het liefste kartonboek op rijm dat ik ooit zag. Heel leuk om voor te lezen aan je peuter. Je kan samen op zoek naar de verschillende dieren. Je telt elke pagina opnieuw wat verder en kan op het einde van het verhaal gezellig mee knuffelen met Umi en haar mama. Zalige ontspanning, qualitytime en werken aan die taalontwikkeling van je kind, allemaal in one go!

De illustraties van de Nederlandse Suzanne Diederen zijn de schattigste ooit. Met zachte pastels brengt ze een wonderlijke wereld vol kleurige vissen en kwallen, straffe zeesterren en zeepaardjes, zanderige vlaktes, rotsen vol geheime schatten en groene waterplanten tot leven. Wie wist dat het leven van een mini-zeemeermin zo cute was 😉

Umi de zeemeermin telt tot 10 (Auteur en illustrator: Suzanne Diederen – Clavis – 2020)

Voor mama!

Credits foto Maaike Debels

Niets zo schattig als een kleuter die met verliefde ogen naar zijn mama staart. Al die liefde in één blik. Voor mama! doe je immers de gekste dingen…

Kikkertje wil zijn mama het mooiste cadeau geven. Hij plukt de mooiste bloemen en maakt de lekkerste taart. Maar dat is helemaal niet genoeg. Want hij wil mama het liefst van al de maan geven. Dat kan hij makkelijk, echt wel. Hij klimt en springt en … oei, hij kan er net niet bij. Hij valt…. recht in de armen van zijn mama (wie anders?).

Cuteness overload in dit lieve prentenboek in tinten van groen en blauw (om samen met je mama te lezen, natuurlijk!). Schattig, warm, vol liefde: dat is de band tussen deze mama kikker en haar dappere kikkerzoon. En dat straalt ook van de illustraties uit. Hechte tafereeltjes in en rond een waterpoel waarin een actief kikkertje het beste uit zichzelf haalt om mama te imponeren. Met enkele unieke nachtelijke scènes waarin de maneschijn een heel bijzondere gloed over al dat liefs de laat schijnen. Een grote WAW voor dit moois van donker en licht, voor dit bijzonder verhaal vol liefde.

Voor mama! (Auteur en illustrator: Yoeri Slegers – De Eenhoorn – 2020)

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: