Papa is een ijsbeer

Credits foto Maaike Debels

Verwarm je aan deze prachtige graphic novel. Over hoe een scheiding en een nieuw gezin grote emoties bij kinderen (én ouders) kan teweeg brengen.

Vol liefde, poëtisch, hecht. Dat is het verhaal over Mare en haar vreemde broertje Danko. Hij draagt altijd groene kleren en weet alles over dieren. Mare vindt hem geweldig, ondanks zijn bizarre trekjes. Op een dag fluistert hij: ‘Papa is een ijsbeer.’ Mare snapt er niets van. Papa lijkt helemaal niet op een ijsbeer! Hij heeft gewoon een mensenvel, hij houdt niet van sneeuw en hij eet toch geen zeehondjes. Of heeft haar broertje juist meer gezien dan zij? Als ze samen met papa natuurtelevisie (over ijsberen!) kijken, snapt Mare eindelijk wat Danko bedoelt… Een ijsbeer vader ziet zijn kinderen nooit en zwerft eenzaam over het ijs. Het is de hoogste tijd om papa te laten weten hoe belangrijk hij voor hen is, na de scheiding met mama.

Edward van de Vendel heeft een uniek talent om sobere & tegelijk veelzeggende verhalen te vertellen met veel laagjes, in goed uitgekiende woorden, waar je je in kan nestelen en thuis voelen. Deze unieke graphic novel voor kinderen die houden van boeken met veel beelden (en weinig tekst) is net zo. Een scala aan emoties passeert de revue, allemaal even herkenbaar, gevoelig, sfeervol. De personages worden in korte zinnen perfect geschetst, het verhaal heeft een bijzondere spanningsboog en werkt toe naar de warmste climax ooit. Het is een verhaal over houden van, genieten, leven en hoop maar ook over afscheid nemen, loslaten en scheiden.

De illustraties van Saskia Halfmouw (op bijzonder zacht papier) werken met 2 hoofdkleuren. Rood voor de leefwereld van Mare, voor knuffels en gezellige momenten met papa. Groen voor de denkwereld van Danko, natuurbeelden vol ijsberen en nachtelijke twijfels. Naar het einde van het boek worden de kleuren in een mix gebruikt en vloeien emoties dooreen. Mare, Danko en papa horen bij elkaar ook al zijn ze niet altijd fysiek bij elkaar. De veelheid aan illustraties, het stripgevoel, maar vooral de manier waarop dit verhaal in beelden tot leven komt, maken dit een topfavoriet uit dit boekenvoorjaar.

Papa is een ijsbeer (Auteur: Edward van de Vendel – Illustrator: Saskia Halfmouw – De Eenhoorn – 2021)

Kop op, Herman!

Credits foto Maaike Debels

Hangbuikzwijn Herman is terug. Maar de topper van Gouden Penseel-winnares Yvonne Jagtenberg holt in dit tweede prentenboek geen wedstrijdje met de kippen. O nee, hij voelt zich wat depri…

Deze ochtend was er geen vuiltje aan de lucht, iedereen leek perfect gelukkig. Herman at en nam een modderbad. Zoals elke dag, alleen voelde het vandaag anders. En Herman had geen idee waarom… Hij was niet ziek, had geen pijn en zijn bad was perfect. Een knagend gevoel zorgde ervoor dat hij nergens zin in had. De kippen kakelden: ‘Kop op, Herman!’ Maar het was hem allemaal teveel. Hij was vandaag gewoon niet zo blij… En dan kwamen de tranen. Die luchtten op en het rare gevoel in zijn buik verdween met de tranen…

Herman is een zalig ongedwongen, gezellige lieverd. Er zit een stukje van elk van ons in hem. Want iedereen heeft wel eens een mindere dag en de nood om even alleen te zijn. Een troostend woordje en vrienden die voor je klaarstaan, meer heb je soms niet nodig om van die negatieve vibes af te raken. Yvonne Jagtenberg zet Herman neer als een lamme goedzak, die houdt van luieren en wroeten in de modder (net wat een hangbuikzwijn hoort te doen). De modderspatten omgeven hem ook op elke pagina: die zwarte verfspatten zijn bijzonder functioneel hier!. Hij kijkt enorm sip en heeft een trieste blik in zijn ogen. Hij houdt zich wat weg van de drukte van het kippenhok, waar de kippen heel beweeglijk en chaotisch door elkaar kakkelen (in een letterlijke kluwen van gele veren en poten).

Yvonne Jagtenberg illustreert altijd wat ruw en naïef, maar dat is maar schijn. Ze weet perfect de juiste emotie op te roepen, de passende sfeer mee te geven. Haar rommelige eenvoud (en die van Herman) is functioneel! Wat een fijn vloeiend voorleesverhaal. Kop op, Herman, je krijgt een dikke knuffel van ons.

Kop op, Herman! (Auteur en illustrator: Yvonne Jagtenberg – Gottmer – 2021)

Bonkie is niet blij

Credits foto Maaike Debels

Het is oké om soms even wat down te zijn, zeker als je je beste vrienden ruzie ziet maken. Ontdek met Bonkie hoe belangrijk het is om terug vrienden in je hart te sluiten na een pittige discussie…

Bonkie is niet blij. Hij heeft het gehad met al die narigheid in het bos. Hij hoorde Beer en Das ruziemaken, Evert vechten met Eekhoorn en de familie Muis was aan het piepen, die keken heel boos toen een tak op hun huis viel. Geen koekjes die helpen tegen zijn verdriet en zijn hart luchten bij Vos is ook niet de oplossing. Samen trekken ze het bos is, vastbesloten om alles op te lossen. Maar is het zo makkelijk om vrede te sluiten? Want er ligt letterlijk een groot obstakel op de weg. Kunnen de vrienden opnieuw samenwerken? Als iedereen goed gebruik maakt van zijn talent, moet dat vast lukken…

Wat een mooi, eenvoudig verhaal over vriendschap in een wereld vol verschillen. Dit voorleesboek maakt ruzie en discussie bespreekbaar voor jonge kinderen. Hoe voel je je als je beste vriend boos is, of verdrietig? Reageert iedereen op dezelfde manier? Hoe maak je het weer goed? Waarom kan je beter samenwerken? En lossen koekjes alles op? Een fijn, herkenbaar prentenboek over hoe ruziemaken niets oplost, maar samenwerken wel.

De zachte illustraties van Gitte Spee stralen emoties uit. Grote tranen van verdriet bij Bonkie, Das en Beer die lijnrecht tegenover elkaar staan met een boze blik, de paniek en chaos bij de muizenfamilie, de vreugde als de vrienden erin slagen om de tak door te zagen, de bezorgdheid om Evert, de knusse, warme gezelligheid met koekjes op het eind. Je stapt zo de paginagrote tekeningen in, geniet van het scala aan gevoel en kleur. Persoonlijk hou ik enorm van de cover. Je kijkt zo in de ziel van Bonkie en je voelt zijn verdriet. Als je het boek omdraait, kijk je op een brede grijns en je voelt dat alles goed komt. Zalig, hartverwarmend! En met het recept voor de beroemde vlekjeskoekjes van Bonkie scoor je vast ook bij je kids!

Bonkie is niet blij (Auteur – illustrator: Gitte Spee – Leopold – 2021)

Rosa en het vriendschapsengeltje

Credits foto Maaike Debels

Bestsellerauteur Lucinda Riley (want wie las nu nog niet de immens populaire reeks De Zeven Zussen?) verovert samen met haar zoon Harry Whittaker nu ook de kinderboekenmarkt met een schattige reeks rond Beschermengeltjes. In het tweede deel ontmoet de kleine Rosa het vriendschapsengeltje Frederik.

Rosa gaat sinds kort naar de peuterschool. Ze vindt het er geweldig, kan er spelen naar hartelust in de speeltuin en heeft de liefste juf die je je maar kan inbeelden. Maar als Rosa een tekening moet maken van haar gezin, krijgt ze kriebels in haar buik. Want op die tekening komen alleen zijzelf en papa terecht, mama is er niet meer. Ze stopt de tekening dan ook snel weg in de voorleeshoek zodat ze er met niemand over hoeft te praten. Daarna is Rosa moe, ze heeft geen zin om mee te spelen of naar het voorleesverhaal te luisteren. Ze voelt zich eenzaam. Gelukkig is er Frederik het vriendschapsengeltje, die precies weet hoe hij Rosa terug kan doen lachen. Hij brengt haar samen met Indira in de voorleeshoek. Het begin van een warme vriendschap…

Als je ooit bang bent dat er iets naars gaat gebeuren, als je buik en benen aanvoelen alsof ze van drilpudding zijn, vraag dan een beschermengel om hulp. Dat is heel makkelijk, want engelen doen niets liever dan mensen helpen.

In deze emotionele reeks helpen engeltjes kinderen op weg op een moeilijk moment in hun leven. De auteurs willen kids helpen om hun angsten, verdriet, eenzaamheid te overwinnen dankzij een herkenbaar verhaal en brengen een hoop positieve vibes onder de vorm van vriendschap, warmte, troost, begrip, durf, moed… Na Bram en het droomengeltje en deze nieuwe titel volgen sowieso nog Emma en het kerstengeltje en Zoë en het speurengeltje

Je merkt het vakmanschap meteen op. De opbouw van de verhalen is sterk, goed bedacht; de setting-the-scène is bijzonder sfeervol en tekenend, het taalgebruik en de schrijfstijl zijn ervaren en poëtisch. Tegelijk merk je ook de onervarenheid met de doelgroep op in het boek. De verhalen zijn uitdrukkelijk belerend, willen net iets te graag een mooie boodschap meegeven (je bent niet alleen, je bent sterker dan je denkt…) en zijn net iets te uitvoerig om vlot voor te lezen. Maar laat dat de pret niet bederven. Riley en Whittaker nemen je mee in een klassiek verhaal vol verschillende laagjes dat vakkundig en beeldend geschreven is.

De schattige illustraties van de Duitse Marie Voigt onderlijnen het magische van de verhalen. Zachte kleuren, lieftallige personages en herkenbare decors vol detail. Ze brengen de personages echt tot leven in fijne, lieve schilderijtjes. Voigt speelt met licht en donker in de paginagrote tekeningen en kan de magie van sneeuw ten volle benutten om de warmte tussen de personages en de kracht van het ontstaan van een vriendschap heel straf te verbeelden.

Rosa en het vriendschapsengeltje (Auteurs: Lucinda Riley & Harry Whittaker – Illustrator: Marie Voigt – Xander Uitgevers -2021)

Wat zegt de kleine krokodil op de crèche?

Credits foto Maaike Debels

Spannend he, die eerste dag naar de crèche… (zeker voor mama’s ;-)) Kleine krokodil beleeft alvast de dag van zijn leven, dat hoor je zo…

Triiing, spetter spetter, mjam mjam, vroem, dingdong, wèèèèh, klok klok klok, zzz, plop, smak smak smak, tot morgen! We volgen kleine krokodil als hij voor het eerst naar de crèche gaat. We springen van geluid naar geluid. Van de eerste tring van de wekker, over de hap hap in het ontbijt, de vroem vroem van de auto, de kiekeboe van juf olifant, de wèèèh bij het afscheid, zzz bij het middagdutje tot de klop-klop op de deur en een luid ‘tot morgen’.

Een emotionele dag vol eerste keren die wonderfijn wordt uitgebeeld in geluid en illustratie. Sommige kent krokodil al, andere zijn nieuw, en dat is best een groot avontuur. Een die vele kleine peuters vast zullen herkennen. Met dit stevige oblong kartonboek je je alvast een vrolijke en happy intro voor die belangrijke dag in handen. Je beleeft vast plezier aan het voorlezen ook. Want je kan je beste stemmetjes en geluidjes bovenhalen, dit is een boek dat zich super leent tot expressief en interactief voorlezen (ook al heb je zelf nog niet veel ervaring daarmee, de tekst begeleidt je doorheen het boek).

Illustratrice Eva Montanari werkt vooral met krijt en potlood, waardoor de illustraties in dit boek een hele authentieke, ambachtelijke en eigen stijl hebben. Felle kleuren, duidelijke zwarte omlijning en erg beweeglijke scènes. Bijzonder sfeervol, vol happy vibes. Die eerste stapjes naar de crèche klinken veelbelovend!

Wat zegt de kleine krokodil op de crèche? (Auteur en illustrator: Eva Montanari- Gottmer – 2021)

Astrid Lindgren

Credits foto Maaike Debels

Astrid Lindgren, wereldbekende, bekroonde schrijfster en bedenkster van de Pippi Langkous verhalen, is het “nieuwe” straffe meisje in de bijzondere reeks van De Vier Windstreken, waar kleine meisjes uit de geschiedenis uitgroeien tot sterke vrouwen met grootse ideeën. Over bijzondere madammen verschenen al heel wat boeken. Maar deze reeks biografieën is een verzameling schattige, unieke titels. Je wil ze instant vastpakken, lezen en koesteren.

De kleine Astrid groeit op op een boerderij in Zweden, als een wildebras midden de natuur. Op jonge leeftijd leert ze haar grote liefde voor boeken kennen. Na het eerste sprookje vol reuzen, heksen en feeën kan ze niet meer stoppen met lezen. Ze leest elk boek in de lokale bib uit! En ze wordt het eerste meisje uit het dorp dat de haren kort laat knippen en is een lekker rebelse, alleenstaande mama die bij de krant werkt. Ze verzint de gekste verhalen voor haar kinderen met een heel bijzonder meisje in de hoofdrol. Haar dochter geeft dat meisje een even bijzondere naam. Uiteindelijk worden de verhalen van de goudeerlijke, pientere Pippi Langkous de lievelingsboeken van kinderen over de ganse wereld. Tot op vandaag zorgen de fantasievolle boeken van Astrid Lindgren voor uren leesplezier! Ze kreeg er zelfs tweemaal bekende Hans Christian Andersenprijs voor!

Een creatieve, levendige dame als Astrid Lindgren verdient een boek vol bonte kleuren, speelse details en dromerige decors. Je vindt heel wat van de schrijfster terug in haar boekenheldin, de parallelen met de uitbundige, speelse, brutale Pippi die niet volwassen wil worden, zijn niet te ontkennen. Dit werd een spontaan, opgewekt boek dat de liefde voor woorden en boeken, de kracht van verbeelding en het eigenwijze karakter van meisjes als Astrid en Pippi heel knap in de verf zet. Je waant je zo in Villa Kakelbont!

In dezelfde reeks: Audrey Hepburn –  Coco Chanel  – Frida KahloMarie CurieRosa Parks

Astrid Lindgren (Auteur: Maria Isabel Sanchez – Illustrator: Lizzie Hunter – De vier windstreken – 2021)

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: