Jij bent het monster

Credits foto Maaike Debels

Pak me dan, als je kan… Trek samen op de vlucht voor een reeks kleurige monsters in dit speelse voorleesboek van Lucy Cousins.

Gabriel houdt het meest van tikkertje spelen met monsters. Zijn zus, oom Rufus, oma, de kat… ze veranderen allemaal in griezelige, harige, stekelige en vieze monsters. Gabriel is niet bang… pak hem dan, als je kan… tot het kleine monstertje zelf uitgeteld is en klaar voor een zalige nachtrust.

Monsters in alle kleuren, maten en vormen. Eerder fascinerend dan eng. De vrolijke, felle illustraties van Lucy Cousins, voeden de fantasie van peuters en kleuters perfect. Op een speelse manier worden angsten hier teniet gedaan. Van deze bizarre wezens hoef je niet bang te zijn, ze zitten je enkel achterna om je te kriebelen en kussen. Coole geluiden en de repetitie van zinnen zorgen voor een unieke voorleeservaring. Een tof groot voorleesverhaal voor dappere, ondernemende en actieve kleintjes die houden van een spelletje en van de kracht van verbeelding. Hoe zou jij eruit zien als je een monster was?

Jij bent het monster (Auteur en illustrator: Lucy Cousins – Leopold – 2020)

Een klok van sterren. De schaduwmot

De schaduwmot is een klassieker in de maak. Dit magische jeugdboek past mooi naast Narnia, Harry Potter en Alice in Wonderland in je boekenkast. En straffer nog, het is het eerste deel van een trilogie…

Imogen zag een hek naar de tuin. Op het hek stond met grote letters geschilderd: VERBODEN TOEGANG. Ze wist niet precies wat dat betekende, maar het klonk leuk!

Ook al zou ze dat beter niet doen, zoekt Imogen toch spanning op en volgt een bijzondere, zilveren mot. Zo ontdekt ze per toeval de grootste boom ooit in de Tuinen van Haberdash, met een deur erin, net op haar maat. Samen met haar zusje Marie – die haar stiekem achtervolgde, belandt Imogen in een andere wereld. De ontmoeting met de verwende prins Miroslav is de eerste halte in hun meeslepende reis doorheen dit betoverende koninkrijk terug naar huis. In een wereld zonder internet en vol magie ontmoeten ze heel wat onvergetelijke personages, de een al wat vriendelijker dan de andere…

Je wordt meteen meegezogen in het tijdloze, opwindende avontuur van de 2 zussen. De schrijfstijl is heel beschrijvend, filmisch vol vergelijkingen en beeldende taal. Gevat, scherp en luchtig van verteltoon en tempo. Met van die heerlijk fascinerende personages waar je je meteen kan in inleven. Een lust voor liefhebbers van fantasy en lekker dikke avonturenverhalen. Perfect om in één ruk te willen doorlezen.

Door de fijne en uiterst gedetailleerd pentekeningen voorin het boek vorm je je een beter beeld van de belangrijkste personages uit het boek. En ook de cover heeft meteen je aandacht, dankzij de resem fonkelende, gouden sterren in foliedruk.

De schaduwmot (Auteur: Francesca Gibbons – Illustrator: Chris Riddell – Harper Collins – 2020)

Hoe word je grappig ?

Wat doe je als je echt niet grappig bent? Dan trek je net als professor Herbert Droog op zoek naar wat humor eigenlijk is…

In dit cool (en grappig) verhaal voor eerste lezers gaat prof Droog op zoek naar de techniek van een goede grap, gewoonweg omdat hijzelf echt helemaal niet onder de knie heeft. Lachen is fijn en maakt iedereen blijer en gelukkiger. Hij onderzoekt hoe je mensen aan het lachen krijgt en krijgt daarbij de hulp van enkele, vreemde experten. Spelen met taal, flauwe moppen of gekke grappen leren maken, het lijkt allemaal niet simpel. Zal hij hij het geheim van de goede mop ontdekken?

Een koele, wetenschappelijke benadering van zo’n fun onderwerp als humor is op zich al vermakelijk. De energieke stripjes en illustraties in kleur zijn een absolute must en ondersteunen het verhaal nog meer met een extra vleugje grappen en grollen. Topper in de lees-lekker-weg reeks (Tijgerlezen) voor 6 tot 8-jarigen

Hoe word je grappig als je niet leuk bent? (Auteur: Jan-Paul Schutten – Illustrator: Jeroen Funke – Querido – 2020)

Een zoen zo groen

Wonderlandbyalice heeft bezoek vandaag! We mochten enkele vragen stellen aan Katrijn Vannerum, auteur van het gloednieuwe Een zoen zo groen.

Haar nieuwe boek is een aangrijpend, gevoelig prentenboek over kanker en omgaan met slecht nieuws.

Over grote emoties aan kleine mensen uitleggen, over leven en dood en hoe uitdagend het is om met ziekte geconfronteerd te worden in een gezin met kinderen. Fantasie, zoenen, natuur lopen als rode draden doorheen dit verhaal, dat ons een beetje doet denken aan Alice in Wonderland zelfs… Met heel poëtische en bijzondere illustraties die de sfeer van het verhaal wonderwel weergeven.

Laten we even duiken in je nieuwe prentenboek. Waar gaat het precies over?

Omgaan met slecht nieuws, daar gaat dit boek over. Een meisje verneemt dat haar moeder uitgezaaide kanker heeft. Met gevoelens van onmacht, angst en verlies krijgt ieder van ons wel eens te maken. Denk maar aan de onzekere afloop van de coronacrisis.

Heb je dit verhaal gebaseerd uit je eigen verhaal en ervaringen?

Met een tussentijd van twee jaar, zijn mijn ouders op relatief jonge leeftijd aan kanker overleden. Ik was nog student. In het geval van mijn moeder geloofde ik bij iedere nieuwe chemokuur dat ze zou genezen. Emoties hinken achterop. Na vijf jaar ziekte ging het plots snel bergaf. Ik kon de situatie niet meer aan, het was afschuwelijk om mijn moeder zo te zien aftakelen. Ik zou naar mijn studentenkot vluchten om mijn examens te gaan afleggen. Aan haar sterfbed bedankte ik haar omdat ze zo’n goede moeder geweest was. Zelf kon ze niet meer praten. Ik gaf haar een zoen. De laatste. De uitdrukking op haar gelaat vergeet ik nooit: onmacht en pijn omdat ze me moest achterlaten. Achteraf voelde ik me schuldig, klein en bang. Gelukkig heeft mijn vader me nog op het hart gedrukt dat het haar gesterkt had te zien dat ik verderging met mijn leven, dat ik niet zou opgeven. Afstuderen, trouwen, zelf moeder worden: het waren telkens moeilijke momenten zonder mijn ouders. Zo’n verdriet draag je je hele leven mee.

Toen een jonge moeder uit onze buurt terminaal was, vroeg ze me om een gesprek. Haar peuterdochtertje zou in de verschillende fases van haar leven het verlies opnieuw een plaats moeten geven. Mijn verhaal was ook het hare en dat van vele anderen. Ik moest ermee aan de slag.

Hoe groeide het idee voor dit verhaal?

Na het overlijden van mijn moeder vond ik in de Bourgoyen, het natuurreservaat in Gent waar ik regelmatig wandel, herhaaldelijk rode wollen draadjes. Ook op reis lagen ze op mijn pad, stukjes van de rode draad doorheen mijn leven. Jarenlang bewaarde ik ze in mijn portefeuille. Ik was de draad niet kwijt!

Met een bevriende fotograaf maakte ik in de Bourgoyen beelden met een rode draad. Dat heeft de creativiteit doen stromen. Aanvankelijk dacht ik aan een fotogedicht, tot ik doorhad dat het een kinderverhaal moest worden. Aan die tekst heb ik twee jaar gewerkt, met verschillende versies en motieven. Een doorbraak waren de kleurrijke zoenen van mijn peuterdochter: ‘Mama, je krijgt van mij een rode zoen op je ene wang, een blauwe op je andere, nog een groene op je voorhoofd, een gele op je oor,…’. Die anekdote gaf kop en staart aan mijn verhaal en alles viel plots op zijn pootjes.

Waarom is dit verhaal voor jou belangrijk? Wat hoop je ermee te bereiken?

Net als dromen tijdens onze slaap, kunnen boeken ons voorbereiden op wat ons te wachten staat. Met dit verhaal wil ik tonen dat het normaal is om heel uiteenlopende emoties te ervaren bij tegenslag, verlies en rouw: van boos zijn en willen vluchten, tot je heel klein en onbeduidend voelen. Het heeft geen zin om die gevoelens te onderdrukken, de knoop moet je toch ontwarren. En het allerbelangrijkste: laat zien dat je liefhebt. Het lijkt zo vanzelfsprekend om je dierbaren rond je te hebben, maar dat is het helemaal niet.

Wat verraste je aan de illustraties van illustratrice Nelleke Verhoeff bij je verhaal?

Kleuren zijn een belangrijk motief in dit boek en Nelleke Verhoeff heeft dat prachtig uitgewerkt. Licht en donker zijn bovendien perfect in balans. Ze heeft een grote voeling met het verhaal en dat merk je. Heel mooi hoe de details het geheel meer diepgang geven: planten reiken al vroeg door het raam naar binnen, de vogels en de cijfers van de klok zijn weerkerende motieven. Knap ook hoe ze de metamorfose van het meisje kon vatten in een lijnenspel met de rode draad. Zelf vond ze dat er een poes bij hoorde. Die leuke blauwe poes wou ik meteen op de cover!

Een zoen zo groen (Auteur: Katrijn Vannerum – Illustrator: Nelleke Verhoeff – De Eenhoorn – 2020)

Verlegen Vera

Credits foto Maaike Debels

Vriendschap is magisch mooi. En doet wonderen voor je zelfvertrouwen als je net zo stil bent als Verlegen Vera.

Vera houdt van punthoeden, zwarte katten en lekker lezen. Ze is zo verlegen dat ze niet durft te praten. De woorden komen gewoonweg niet, hoe hard ze ook probeert. Tot Floor in haar klas verschijnt. En Vera ontdekt dat je geen woorden nodig hebt om vrienden te maken. Op de dag van de grote toverwedstrijd gaat het mis. Een vuurspuwende draak heeft het op Floor gemunt. En Vera kan niet anders dan ‘Abracadabra’ roepen!

In dit toverachtige prentenboek zitten heel wat kleine en grote waarheden. Over de kracht van vriendschap, over sterke emoties en groeien als persoon. Want voor introverte, verlegen heksjes, is het niet altijd evident. Toch is de groei die het hoofdpersonage in dit verhaal doormaakt heel knap en eenvoudig uitgebeeld. Woorden gebruik je best enkel als het er echt toe doet.

Vanop de cover kijkt Vera je heel ernstig en een beetje bang aan. Ze hoort niet op dat podium tussen die glimmende rode gordijnen (ze glimmen ook echt met glansfolie 😉 ). Je hebt meteen zin om haar te knuffelen. De illustraties van Paula Bowles zijn heel Brits, waarmee ik een typisch soort prentenboeken illustraties bedoel waarbij de hoofdpersonages sterk op de voorgrond worden geschoven: vol detail, goed uitgewerkt en expressief geschetst. Decors zijn waziger, onbelangrijk, maar toch voldoende uitgewerkt. Je hoeft je fantasie niet te gebruiken om het verhaal voor je ogen tot leven te zien komen. Het kleurenpalet is doorheen het ganse verhaal gelijk, maar als het tot een climax komt, barsten ook de kleuren uit hun voegen. Leuke zijn de magische details, de glinsterende sterren die de magie en toverkracht knap uitbeelden. Mijn favoriete plaat is de laatste: een oprechte knuffel tussen 2 hartsvriendinnen onder een sprankelende magische regenboog. Daar heb je geen woorden voor nodig!

Verlegen Vera (Auteur: Lucy Rowland – Illustrator: Paula Bowles – De Vier Windstreken – 2020)

Bob Popcorn – De popcorn spion

Credits foto Maaike Debels

Ben jij klaar om het tweede Bob Popcorn boek te verslinden? Op eigen risico, want je weet hoe explosief Bob kan zijn…

De popcorn spion is het tweede originele boek in deze lees-lekker-weg reeks (Tijgerlezen) voor 6 tot 8-jarigen. Een beetje slapstick, bijzonder grappig en een hilarische knaller van formaat.

Ellis en de eigenzinnige Bob Popcorn (een maiskorrel met behoorlijke driftbuien) zijn beste maatjes, ze hebben zelfs een geheim project. Ze delen op school stiekem popcorn uit. Maar hun geheim loopt gevaar. En het wordt nog erger als blijkt dat de baas van de popcornfabriek samen met boer Bill op zoek is naar Bob…

Dit aanstekelijke verhaal is precies bedoeld voor kinderen die zelf al een “dik” boek willen lezen (en dat ook makkelijk zullen kunnen). Dankzij korte zinnen, tekstballonnetjes en een groot lettertype. En dankzij de potloodillustraties die een leuke ondersteuning bij de verhalen zijn, spat de energie en humor van de pagina’s.

Wedden dat ook jij van Bob Popcorn gaat houden? Van het eigenwijze, explosieve en ondernemende personage dat lekker zijn eigen zin doet, af en toe wat driftig is, maar bovenal een supervriend is. En hé, dat derde boek… dat is al in de maak 😉

Bob Popcorn – De popcorn spion (Auteur: Martijn van der Linden – Illustrator: Maranke Rinck – Querido – 2020)

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: