Waar is Nijntje? Daar is Nijntje!

Speel verstoppertje met je baby of peuter en Nijntje in dit stevige kartonboek vol vilten flapjes.

Waar is Nijntje? Daar is Nijntje! een klein maar sterk kartonboek perfect voor grijpgrage, kleine handjes. Zoek Nijntje aan zee, op een regenachtige camping, in de lucht, op stap met de fiets en schaatsend op de vijver. Niet enkel het weer verandert op elke pagina. Schijnt de zon of regent het? Maar ook de decors en omgeving wisselen telkens. Het wordt een herkenbare ontdekkingstocht langs allerlei zachte en fel gekleurde flapjes. Je peuter kan naar hartelust bladeren, benoemen, kijken en ontdekken.

De herkenbare platen uit eerder prentenboeken van Dick Bruna worden hier mooi gerecycled tot een unieke tripje langs dagelijkse, eenvoudige scènes.

Nijntje is altijd een feest om naar te kijken. Eenvoudige, duidelijke lijnen en heldere kleuren. Strak in vorm en herkenbaar voor iedereen. De sobere, rechtlijnige illustraties in combinatie met de flapjes maken dit een heel leuk speelboek voor de allerkleinsten.

Waar is Nijntje? Daar is Nijntje! (Illustrator: Dick Bruna – Mercis Publishing – 2020)

Altijd dichtbij

Credits foto Maaike Debels

Mark Janssen doet het opnieuw. Hij verrast, verbaast, komt met compleet iets nieuws. In een boek zonder zijn alombekende, uitbundige wervelwind van kleuren brengt hij een gevoelig verhaal en magische, verstilde wereld tot leven, enkel en alleen met potloodgrijs.

Oma is er niet meer. Babu moet flink zijn, want hij heeft dat beloofd. Maar hoe harder hij probeert haar niet te missen, hoe meer ze hem ontbreekt. Elke dag opnieuw zoekt hij rustige plekjes op en zoekt Babu naar oma in wolken, gezichten, sterren, in de natuur. Hij zoekt naar een teken, hoe klein ook. En beetje bij beetje leert hij loslaten en zijn gemis een plek geven. Er komt stilaan terug kleur en leven, ook al ziet hij dat niet meteen.

Een pracht van een boek, enkel in zwart en wit, laat de verschillende, diepere lagen van gevoelens en gemis zien, in wel duizend details, fijne motieven en een subtiel spel van schaduwen, licht en donker. Mark Janssen plaatste het verhaal in de wonderlijke natuur van Nepal. Hij vond inspiratie voor dit imposante, poëtische kijkboek tijdens zijn bezoek aan het land vorig jaar. Je ziet een grootse banyanboom, een glinsterende sterrenhemel boven Kathmandu, een drukke markt en knappe natuurbeelden. Met kleine details brengt Janssen de minutieus getekende prenten tot leven, en doet dit vooral door de interactie die Babu heeft met kleine dieren zoals vogeltjes en aapjes. Die verstoren zijn gemijmer en gepieker en brengen hem terug naar de realiteit.

Een verhaal dat ontroert, beroert en betovert in al zijn eenvoud. Geen bombastische kleuren of overdaad, we keren terug naar de essentie van tekst en illustraties. De “kleur” in dit knappe kijkboek komt door de groei van het introverte personage, door de mooie woorden en de positieve boodschap van hoop en troost. De soberheid en afwezigheid van kleur past trouwens wonderwel bij het ingetogen, serene thema van rouwverwerking en afscheid nemen van een geliefde. Dit is een klassieker in de maak, een boek waar je kan in verdwalen en stilstaan, als je het even moeilijk hebt. Nooit bracht zo’n minimalisme zoveel kleur en leven in een boek.

Altijd dichtbij (Auteur en illustrator: Mark Janssen – Lemniscaat – 2020)

Dat met Leo

Credits foto Maaike Debels

Kleine detectives zullen hun hart ophalen aan Dat met Leo. Samen met Leo en Max Halters (inderdaad die ken je al van een ander boek) trek je op zoek naar Leo (tja, die is nu eenmaal zoek).

Op een dag is Leo er niet. Zijn mama legt geen briefje, de juf kent hem niet, zelfs de bond van de buurman blaft niet naar hem. Leo wordt er uitermate treurig van. Waar moet hij zoeken? In het park ontmoet hij Max Halters, een beroemde stuntman op rust en samen beginnen ze hun wervelende zoektocht in het politiebureau, de bijzondere winkel van Corneelia (daar vind je namelijk alles wat je zoekt) en het allerpiepkleinste café ter wereld. Beetje bij beetje vertelt Leo aan Max Halters over zijn papa. Over hoe die stomweg doodging door een fietsongeluk. Over hoe hard Leo papa mist. En pas als zijn verdriet een plek krijgt, dan komt Leo heel stilletjes terug.

Deze samenwerking tussen Stefan Boonen en Melvin en de meest gevoelige tot nu toe. Jaja, er is humor, en er is tenenkrullende actie (dankzij de waaghalzerij van Max Halters), en er zijn de knappe cartoon illustraties van Melvin (inderdaad, met oranje). Maar het thema van dit boek weegt wat meer door. Het gaat over omgaan met de dood, rouwen en afscheid leren nemen. Want als je je verdriet niet onder ogen ziet, vreet het je op. Tot je verdwijnt.

De succesformule van dit duo blijft ongewijzigd: de vlotte, té grappige verhalen van Stefan Boonen in een olijke mixen wonderwel met graphic novel stijl van Melvin. De energie spat van de pagina’s, en dit keer ook de emoties. Spring in de allersnelste rammelende pfiepkar van de wereld en bereid je voor op een wervelwind aan gevoelens, nostalgie, herinneringen, kameraadschap en gekke personages.

Trouwens, mocht je Max Halters nog niet kennen, moet je zeker de accessoire bij dit boek lezen 😉 Een klein, fijn boekje vol actie en de DIY-gids vol weetjes voor jonge stuntmannen en stuntvrouwen.

Meer van dit duo? Kamp Bravo – MammoetMax Halters

Dat met Leo (Auteur: Stefan Boonen – Illustrator: Melvin – De Eenhoorn – 2020)

De wind en wij

Credits foto Maaike Debels

De wind stuwt ons voort, naar nieuwe plekken, emoties, vriendschappen. Met een zucht, een bries en soms een wervelwind van beeld en taal verrast dit prachtig, sfeervol verhaal.

Voor je kwam. Wist ik niet. Wie je zou zijn. Hoe je eruit zou zien. Hoe je zou klinken, ruiken, bewegen…

Een meisje en een grote, harige bosbewoner komen door het lot, of is het de wind, samen. Ze leren elkaar kennen, spelen samen, zorgen voor elkaar. De tijd en de wind blaast zachtjes door, ook als alles even woelig als een storm is. En op een dag, zijn ze uitgespeeld, en brengt de wind het meisje verder op haar reis, naar nieuwe oorden, tot ze slechts een stipje op de horizon is.

Gevoelig, sober en poëtisch. Een verhaal dat opgebouwd is uit slechts 3 personages, waarvan één een heel vluchtige, ijle en ongrijpbare kracht is. Het is eigenlijk het verhaal van het leven of van een vriendschap of relatie. Alles begint onverwacht, de personages groeien samen, komen dichter naar elkaar toe, in goed en minder goede momenten, tot het tijd is om elkaar los te laten en elk een andere weg op te gaan. Met de wind als drijvende energie, als katalysator.

Het verhaal deint mee op de windvlagen. Soms een zacht, speels briesje, soms een krachtige storm. In de illustraties zie je de wind ook letterlijk van pagina tot pagina doorgaan in een fijne, kronkelende lijn. De sfeer in de sobere, krachtige illustraties verandert mee. Soms dreigend zwart en onbekend, soms warm geel en soms een witte, open weg naar de toekomst. Alle focus ligt op de personages, decor is bijzaak. Bij grote kantelmomenten is er een wervelwind aan blaadjes, verandering hangt letterlijk in de lucht Het kleine meisje en het grote wezen vormen een uniek paar. De warme band, liefde en het vertrouwen hangt in de lucht.

Een kwetsbaar, poëtisch verhaal waar iedereen zichzelf kan in terugvinden. Het vraagt wel wat interpretatie en sturing bij het voorlezen aan jonge kinderen.

De wind en wij (Auteur: Claudia Jong – Illustrator: Kristof Devos- De Eenhoorn – 2020)

Warme melk met honing

Credits foto Maaike Debels

Bij een tas warme melk maken Kleine Beer en Grote Beer plannen. Maar wat als dat kopje troost het laatste is wat je samen deelt? Frank Daenen ontroert in een warm, teder prentenboek over rouwen en afscheid nemen.

Voor hun winterslaap begint, maken Kleine Beer en Grote Beer nog heel wat plannen samen. Een spelletjesavond, pannenkoeken bakken, een boomhut bouwen én elke avond afsluiten met een lekkere beker met melk en honing. Kleine Beer kijkt er zo naar uit! Maar als de dagen terug warmer worden, wordt het koud in zijn hart. Want Grote Beer is er niet meer. Zijn vrienden staan allemaal voor hem klaar, proberen hem af te leiden en hem stilaan terug aan het lachen te krijgen. De beste herinneringen halen ze samen op bij een kop melk met honing…

In dit oprechte, trieste verhaal gaat het over hechte vriendschappen, er voor elkaar zijn, samen verdrietig kunnen zijn, rouwen en afscheid nemen. Het is een wondermooi, ingetogen boek, ideaal om kinderen een plek te leren geven aan verlies.

De illustraties van Frank Daenen schetsen een gezellig hol waar de liefde tussen vader en zoon sterk naar voor komt. Het is plek waar een plezierige drukte heerst, knus en chaotisch. In warme aardetinten en rood, met sfeervolle lichtpuntjes en vrolijke vlaggen. Als Grote Beer sterft, worden de platen triester, grauwer en grijzer. De sfeer is bedrukt, alle personages zijn stil, vol meeleven. Toch komt er voorzichtig terug meer kleur. Een zacht roze boom waar plannen worden gemaakt en bedrijvigheid groeit, zomaar langs Kleine Beer heen, tot alles feller, levendiger wordt. En Kleine Beer zelf ook actiever is. Het is met vallen en opstaan, maar er komt terug gevoel en verbondenheid in het hol. Uiteindelijk wel.

Wat een pracht van een kijkboek, wat een heerlijke, paginagrote illustraties. Ik kreeg er net zoveel troost van als van dat kopje zoete melk…

Warme melk met honing (Auteur en illustrator: Frank Daenen – De Eenhoorn – 2020)

Ukkie

Credits foto Maaike Debels

Voor het eerst is er een megaschattige jak op bezoek in Wonderlandbyalice. Kleine Ukkie verovert meteen je hart met haar grote heldendaden.

Ukkie is de kleinste jak van de kudde. Ze wil het liefst zo snel mogelijk groot zijn en op de eerste rij staan bij avonturen. Maar hoeveel Ukkie ook eet en haar spieren traint, ze blijft de kleinste jak van allemaal. Tot de dag komt waarop Ukkie net iets groots kan doen precies omdat ze zo klein is…

Dit grappige, ritmische voorleesverhaal op rijm vertedert vanop de cover. Ontwapenend, vrolijk, energiek kijkt de kleine Ukkie je aan. Een buitenbeentje, ze valt meteen op tussen al die grote dieren. En dat je niet groot hoeft te zijn om dapper en bijzonder te zijn, dat toont Ukkie op de dag dat enkel zijn de nog kleinere Pukkie kan redden als die vastzit op een besneeuwde klif.

Kate Hindley koos dit keer voor een beperkt kleurenpallet (wit en blauw) en zet wondermooie sneeuwlandschappen, donkere nachten en hoge bergtoppen neer. Met fijne details en een subtiele humor straalt dit winterse boek toch een warmte en positiviteit uit. Haar personages zijn herkenbaar, met menselijke eigenschappen. Happy endings en echte helden, daar houden kinderen nu eenmaal van 

Andere boeken van Kate Hindley: Ik ben ik en jij bent jijWho let the dogs out?Boekensnack. Zoet lief dingetje

Ukkie (Auteur: Lu Fraser – Illustrator: Kate Hindley – Querido – 2020)

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: