De krokodil die geen taxi wilde zijn

Wonderlandbyalice heeft bezoek vandaag! We mochten enkele vragen stellen aan Stany Perkisas, debutant en auteur van het gloednieuwe prentenboek De krokodil die geen taxi wilde zijn.

Het werd een vrolijk verhaal dat dokters en verplegers na een uitdagend en zwaar 2020 in het zonnetje wil zetten. Het toont meteen ook hoe elke hulpverlener eigenlijk een beetje een superheld is, die altijd voor anderen klaarstaat. En tegelijk gaat het over op zoek gaan naar je eigen talenten en je eigen weg gaan, ook al verschilt die van wat anderen voor je in gedachten hebben. De ondernemende, zorgzame en ambitieuze krokodil in de hoofdrol van dit bonte en fantasierijke prentenboek krijgt van ons een dikke 10.

Je bent geriater in het Universitair Centrum voor Geriatrie in het ZiekenhuisNetwerk Antwerpen, en 2020 was wellicht een van de meest uitdagende en drukke jaren ooit, ook voor jou. Waar vond je de tijd om een verhaal te verzinnen? En waar kwam de inspiratie vandaan?

2020 was inderdaad een jaar vol ongekende uitdagingen, en spijtig genoeg zijn er vandaag nog steeds uitbraken. Gelukkig was dit boek al even aan het sudderen. Midden 2019 had ik de eerste contacten met de illustratrice Lucy en de verhaallijn was af voor het uitbreken van de COVID-crisis. Zo kon ik me concentreren op het ziekenhuiswerk, en kreeg ik af en toe een hartverwarmend bericht van Lucy met heel mooie tekeningen.

Af en toe verzin ik samen met mijn kinderen verhalen voor het slapen gaan. Na een bezoek aan de Antwerpse Zoo, waar in het reptielenhuis een kleine opgezette krokodil staat, kregen mijn jongste kinderen schrik. Om nachtmerries te voorkomen, bedacht ik dit verhaal. Mijn kids vonden het leuk, dus ben ik in de weken nadien aan de slag gegaan tot er een mooi, volwaardig verhaal was gegroeid. 

Waarover gaat het verhaal precies?

Athan, is een kleine krokodil werkt als taxikrokodil in het familiebedrijf. Ze verzorgen het vervoer in de jungle via de rivier. Maar omdat hij diep vanbinnen voelt dat dit niet zijn ding is, besluit hij om iets anders te proberen. Hij zoekt tot hij iets vindt waar hij zelf blij mee is, en dat is anderen helpen en genezen van allerlei kwaaltjes.

Waar komt je liefde voor verhalen vandaan?

Mijn ouders lazen me als kind elke avond voor: sprookjes, mythologie, zelfs literaire klassiekers. Liefde voor boeken werd me met de paplepel ingegeven. Verhalen zijn de ultieme uitdaging voor de fantasie, of je nu kind bent of volwassen. Een goed boek doet je de realiteit even vergeten, brengt je naar andere plaatsen, maakt emoties los, verruimt je wereld. Boeken lezen is mijn drug en verslaving. Soms lees ik 5 boeken tegelijk, want overal waar ik kan gaan zitten in huis heb ik wel iets liggen om te lezen.

Het schrijven van mijn eigen kinderboek stond al even op mijn bucketlist. En omdat mijn kinderen intussen zelf ook al kunnen genieten van een prentenboek, wilde ik niet langer wachten met het realiseren van mijn droom. Ik hoop dat mijn boek bepaalde waarden leert aan alle kinderen die dit boek lezen: zelfvertrouwen, blij zijn met jezelf, elkaar helpen, hard werken en het belang van familie.

Wat was je intentie toen je dit boek schreef? Het is meer dan een leuk voorleesverhaal, niet?

Ik wilde heel graag overbrengen hoeveel voldoening je kan halen uit het helpen van anderen. Arts zijn is niet altijd leuk, verre van, want je wordt soms geconfronteerd met veel ellende, pijn en verdriet. Maar om dan een lichtpunt te kunnen zijn, en mensen te helpen met die moeilijkheden om te gaan en te genezen, dat kan ontzettend veel voldoening geven. Je draagt positief bij aan een betere, mooiere wereld.

Daarnaast is het ook belangrijk dat je je goed voelt bij alles wat je doet. Mensen hebben zoveel verwachtingen en de druk van anderen is soms overweldigend groot. Dit boek geeft mee dat het oké is om voor jezelf te kiezen welke weg je wil gaan.

Hoe verliep de samenwerking met Lucy Elliott, die trouwens fantastisch werk neerzette?

Verhalen verzinnen kan ik, maar tekenen is niet mijn sterkte. Ik was dolblij toen Lucy Elliott een samenwerking zag zitten. Haar tekenstijl sloot heel goed aan bij het boek dat ik voor ogen had. Vanaf de eerste mail hadden we een goede klik. Ze heeft er echt iets heel mooi van gemaakt. Ze zorgde voor een humoristische toets in kleine details en wekte mijn hoofdpersonage echt tot leven. Zelf hou ik van de scène in het vliegtuig, waarin de krokodil andere dieren helpt. Hij is gelukkig. Alles komt er mooi samen, hij vond zijn doel in het leven en kreeg meteen zijn familie terug.

Komen er nog verhalen van jouw hand in de toekomst?

Ik hoop het wel! Het is een voorrecht om de liefde voor boeken en lezen op deze manier te kunnen doorgeven. Het tweede verhaal is in de maak, enkel de verhaallijn heeft nog wat finishing touches nodig. Daarna kan Lucy Elliott er terug mee aan de slag.

De krokodil die geen taxi wilde zijn (Auteur: Stany Perkisas, Illustrator: Lucy Elliott, De Eenhoorn, 2021)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: