Grote Panda en Kleine Draak

Credits foto Maaike Debels

Voor alle fans van ‘De jongen, de mol, de vos en het paard’ van Charlie Mackesy, is er deze prachtige kadotip. Om even bij jezelf stil te staan, genieten van de wereld om je en met kleine stappen wat dichter te komen bij een wijzere, zachtere versie van jezelf.

Twee heel goede vrienden, Grote Panda en Kleine Draak reizen het jaar rond, doorheen alle seizoenen. Onderweg raken ze verdwaald, soms gaat het goed en soms slecht. Ze leven in het nu en vinden rust bij elkaar. Want ook al nemen ze niet altijd de juiste weg, ze komen heel wat mooie zaken tegen. Samen vinden ze altijd weer een weg om alle obstakels te overwinnen.

‘Wat is belangrijker,’ vroeg Grote Panda, ‘de reis of de bestemming?’
‘Het gezelschap,’ zei Kleine Draak.

Verterende illustraties, poëtisch en fijnzinnig. Soms in kleur, soms in zwart-wit. Net zo inspirerend als de teksten. Over gevoelens en gedachten, over hoop en geluk, over tegenslagen en bergen die je over moet. Dit boek inspireert, geeft troost, biedt inzichten en zorgt voor innerlijke rust en kracht. Om in te bladeren of in een ruk uit te lezen. Om inspiratie en ontspanning te vinden. Om te leren leven met de onwetendheid van wat komt. Om je een te voelen met de natuur. Om te genieten van de fijne laagjes humor. Over de kracht van samen sterk staan tijdens de tocht van je leven.

‘Ik weet niet hoe ik uit deze put moet komen,’ zei Kleine Draak.
Grote Panda glimlachte. ‘Dan kom ik toch bij je zitten.’

Deze #1 Amazon bestseller verovert ook Vlaanderen en Nederland. Wat begon als een Instagram account met 3 volgers werd een boek met maar liefst 20 vertalingen op vandaag. James Norbury vond zijn inspiratie in de boeddhistische filosofie en spiritualiteit en deelt zijn gedachten met lezers zodat ze ook hen door moeilijke momenten kan heen helpen. Wat een mooie, originele cadeautip. Stevig gebonden en met een leeslintje. Voor wie je liefhebt, of gewoon voor jezelf.

Grote Panda en Kleine Draak (Auteur: James Norbury – Fontaine uitgevers – 2021)

David Bowie

Credits foto Maaike Debels

David Bowie is de eerste jongen in deze unieke reeks van De Vier Windstreken, waar kleine kids uit de geschiedenis uitgroeien tot sterke persoonlijkheden met grootse ideeën. Uit de wereld van muziek, wetenschap, sport, literatuur, kunst en filosofie. Prachtig geÏllustreerde, kleine verzamelstukjes die je steeds weer wil vastpakken, lezen, koesteren…

De kleine David uit Londen was al van jongsaf aan een bijzondere jongen. Hij hield van verhalen over buitenaardse wezens en danste heel vreemd. Urenlang luisterde hij naar jazz en rock en begon zijn eigen nummers te schrijven. Door een klap op zijn oog, ging hij ineens door het leven als een roodharige met twee verschillend gekleurde ogen. Hij werkte heel hard om het te maken in de muziekwereld en hield ervan om in spectaculaire outfits op het podium te verschijnen. Hij werd een sensatie en veranderde vaak van look. Maar bovenal bleef hij altijd zichzelf en inspireerde vele anderen.

Het excentrieke en unieke van David Bowie en zijn vele gedaantes komen hier wonderwel tot uiting. Retro vibes, coole prints en kleuren als vaalgroen, oker en fel oranje nemen je mee naar de jaren zestig en zeventig. Met muziek, kunst en mode als de rode draad doorheen dit verhaal. Unieke outfits, make-up en een jongen die zich niets van gender aantrekt zorgen dat Bowie een voorbeeld en inspiratie voor velen werd. Een echte wereldster, een muzikant die zijn eigen weg volgt en net opvalt door zijn warme, originele stijl. Het leek soms wel alsof hij niet van deze wereld was…

In dezelfde reeks: Audrey Hepburn –  Coco Chanel  – Frida Kahlo – Marie Curie – Rosa ParksAstrid LindgrenMala Yousafzai – Aretha Franklin

David Bowie (Auteur: Maria Isabel Sanchez – Illustrator: Ana Albero – De vier windstreken – 2021)

Tiny in het Louvre

Credits foto Maaike Debels

Sinds mijn kindertijd ben ik een grote fan van Tiny. De dromerige, nostalgische illustraties van Marcel Marlier hebben me nog steeds in de ban. Dus maak ik met plezier dat tripje naar het Louvre in het 61ste Tiny-verhaal.

Tiny en haar klasgenootjes trekken op schoolreisje naar een groot museum in Parijs, het Louvre. Ze krijgen er een privébezoek van conservator Lore. De kinderen kijken hun ogen uit en maken er een reis door de tijd. Ze ontdekken er alle belangrijke archeologische vondsten en kunstwerken waarvoor het museum zo bekend is: van de Egyptische mummies en sarcofagen over de Franse en Italiaanse schilderkunst tot de Mona Lisa. Als Toon verdwaalt in het reusachtig grote museum, gaan Tiny en Poeffie naar hem op zoek.

Sinds 1954 is dit behulpzame, lieve, sportieve en vrolijke meisje de heldin van schrijver Gilbert Delahaye (Gijs Haag in vertaling) en tekenaar Marcel Marlier. Scenarist Delahaye stierf in 1997 maar werd opgevolgd door Jean-Louis, zoon van Marcel Marlier. Marlier zelf stierf in 2011. Zo goed als jaarlijks verscheen een album, in een van de meest populaire meisjesreeksen ooit. Vertaald in bijna 40 talen, verkocht in miljoenen exemplaren.

De wereld van Tiny lijkt alledaags en herkenbaar, maar heeft dat tikkeltje meer. Zelfstandigheid, avonturen waar kinderen enkel van dromen, enorm veel talenten, een knappe garderobe, lieve vrienden, een schattig huisdier… Tiny werd sinds de jaren 50 een rolmodel voor meisje tussen 7 en 10, ze was het perfecte meisje. Stijlvol, schattig, slim… en de albums worden nog steeds gretig gelezen. Ook al zijn er intussen zijn er ook een reeks kartonboekjes en verhalen voor eerste lezers bijgekomen, de onnavolgbaar geïllustreerde – ook al zijn die hier en daar wat naïef en wat belerend – albums blijven favoriet.

Dit album is een montage van illustraties van Marlier op realistische decors van het Louvre zelf en werd zo een unieke introductie tot de bijzonder kunstcollectie, maar dan op kindermaat. De illustraties van Marlier getuigen van enorm veel talent en vakmanschap. Ze zijn fotorealistisch, met enorm veel aandacht voor de juistheid van anatomie en beweging van personages. Gedetailleerd en correct tot in de puntjes. Idyllisch, dromerig en suikerzoet. Ik blijf fan 😉

Tiny in het Louvre (Auteur: Gijs Haag – Illustrator: Marcel Marlier – Casterman – 2021)

Altijd wat te vieren

Credits foto Maaike Debels

Een nieuw poëzieprentenboek met werk van Carll Cneut, dat is een feest op zich! En dit is er heel speciaal een voor feestvarkens en geluksvogels, want het brengt een prachtige selectie van gedichten om gelukkig van te worden.

Een rits feestelijke gedichten van van Annie M.G. Schmidt, Joke van Leeuwen, André Sollie, Toon Tellegen, Bart Moeyaert, Hans en Monique Hagen, Edward van de Vendel en vele anderen. Over jarig zijn, taart, liedjes, cadeaus, slingers en ballonnen. Maar ook over vrolijk worden van elkaar, vieren dat je bestaat of geluk vinden in elke dag. Een reeks gedichten die vragen om voorgelezen te worden, en die je telkens weer de kans geven om te genieten van de unieke dierenprenten in de onnavolgbare stijl van bekroond en gelauwerd illustrator Carll Cneut. Een unieke selectie uit 50 jaar kinderpoëzie uit het Querido-fonds.

De illustraties brengen een bonte stoet dieren, met ongelooflijk realistisch detail en tegelijk barstensvol kleurige verbeeldingskracht. Zijn dieren staan met één voet in de realiteit en één voet in de fictieve wereld. Met als accessoires: snoepjes waar je het papiertje zo wil afscheuren, vrolijke vlaggetjes, gekke ballonnen en de feestelijkste hoedjes. Hier kan je enkel happy van worden! Feestelijke cadeautip voor al wie van vieren houdt.

Altijd wat te vieren. Gedichten om gelukkig van te worden. (Illustrator: Carll Cneut – Querido – 2021)

Frank en Stijn

Credits foto Maaike Debels

Haal je coolste goocheltrucs boven! Want het zal moeilijk zijn om de inventieve tweeling Frank en Stijn te overtreffen in dit wonderlijke magisch verhaal…

De ondeugende tweeling Frank en Stijn wonen met hun ouders in een machtig kasteel (nee, niet dat van hun beroemde naamgenoot!). * Ze lijken heel erg op elkaar, maar verschillen als dag en nacht. Frank heeft enkel oog voor zijn vriendinnetje Fia, terwijl Stijn indruk wil maken op het stoere clubje van de klas met een sneeuwmachine. De aanloop naar Kerstmis gaat niet zoals gepland en er loopt vanalles fout. Stijn krijgt de sneeuwmachine maar niet aan de praat en de broers slagen erin om de favoriete kerstster van meester Marcin stuk te maken (en die kwam helemaal uit zijn thuisland Polen!). Tot overmaat van ramp tovert Frank een van de lievelingskonijnen van Fia weg. En Pokus is echt onvindbaar…

Met Frank als verteller van dit hilarische, spannende verhaal, ben je als lezer heel erg betrokken. Je zit meteen op de eerste rij, kan keihard lachen om hun stomme stoten en hoopt heel hard dat alles goedkomt. Kortom, het is heel makkelijk om je in dit super vlot geschreven verhaal van Reine De Pelseneer in te leven. Met korte hoofdstukjes en een toegankelijke schrijfstijl helpt ze de lezer op weg in het leesproces. Dit verhaal heeft eigenlijk alles: een beetje romantiek, spanning en griezelelementen, wat magische spreuken, herkenbare situaties op school en vooral hele warme personages waarbij je je meteen thuisvoelt. De thema’s in dit verhaal zijn, ondanks de magische magische toetsen, heel universeel en zo eigen aan de doelgroep: erbij willen horen, verliefd zijn, eens goed ruzie maken (én het achteraf bijleggen).

De vibes, speelse vormgeving en de bijzonder goed uitgekiende interactie tussen tekst en illustratie is top. Er is een mooie balans tussen beeld en woord, voor iets minder vlotte lezers is dit ook een grote hulp. Allebei in groene tinten gedrukt, wat voor dat extra beetje rust bij het lezen zorgt. Richard Verschraagen is een kei in het neerzetten van heel karaktistieke, eigenzinnige personages én in het brengen van humor met zijn tekeningen. Wat een zalig, griezelgrappig boek! We kijken stiekem al uit naar een derde…

*Frank en Stijn waren eerder al de helden in het eerste boek van deze reeks: Frank en Stijn. Maar zelfs als je dit eerste boek niet las, kan je nog volop genieten van dit vervolg.

Frank en Stijn en het verdwenen konijn (Auteur: Reine De Pelseneer – Illustrator: Richard Verschraagen – De Eenhoorn – 2021)

Ik ben Pippi niet!

Credits foto Maaike Debels

Gouden Penseel-winnares Yvonne Jagtenberg blijft nog even op de boerderij met dit eigenzinnige prentenboek over een geitje, die heel erg op Pippi lijkt, maar dat eigenlijk helemaal niet wil…

Een geit is een geit. En alle geiten lijken op elkaar. Dat dacht mijn moeder toen ze een kind kreeg.

Maar niets is minder waar. Want dit geitje heeft sproetjes en twee wortelkleurige vlechten. Bijzonder is ze zeker, dat vindt haar moeder ook. En bijzondere geiten kunnen bijzondere dingen. Zoals een paard optillen of trompet spelen. Maar ze lijkt op een meisje uit een boek en als iedereen haar Pippi begint te noemen, is het geitje het beu. Ze is Pippi helemaal niet, ze is gewoon zichzelf. En dat schrijft ze ook in een brief aan de echte Pippi. Want iedereen is toch nét een beetje anders.

Wat een zalig grappige zoektocht naar identiteit. Een hartveroverend dierenpersonage is op zoek naar wie ze eigenlijk is. Ze vindt het fijn om anders en uniek te zijn en wil helemaal niet vergeleken worden met anderen. En zo hoort het! Een ietwat ongewone setting en bijzondere karakters geven een inkijk in elk van ons. De knipoog naar Pippi Langkous maakt dit verhaal extra humoristisch. Want hoe kan een geit die vrolijk over de pagina’s dartelt en klimt, nu in godsnaam lijken op een overactief boekenpersonage? Een leuk prentenboek over inclusiviteit en diversiteit, maar dan net dat tikkeltje gekker. En een bizarre ode aan de Pippi Langkous van Astrid Lindgren.

Yvonne Jagtenberg denkt na over hoe haar personages in elkaar zitten. Ze zet hen met zorg en lef neer, heeft aandacht voor grote emoties en levensvragen, net zoals ze dat in de boeken over Herman deed. Haar eigenzinnige illustraties dagen je net zo hard uit. Het zijn heel lieve, zoete of herkenbare platen. Ze lijken wat ruw en chaotisch, mixen zachte met hardere kleuren, hebben geen aandacht voor detail, maar tonen des te meer humor, emoties en sfeer.

Ik ben Pippi niet! (Auteur en illustrator: Yvonne Jagtenberg – Gottmer – 2021)

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: